Een beetje beduusd nog zit hij in z'n kommetje soep te lepelen. Albert Straatman (52) kijkt eens naar zijn helm. Een dikke scheur als stille getuige van de meest bijzondere botsing van zijn leven. De Brabander was halverwege de Rabo Eper Bossentocht toen een hert hem omver sprong. "Ik zag een bruine schim en in één keer lag ik."

Straatman is blij dat hij het kan navertellen. "Het was wel een dreun moet ik zeggen." Hij veegt eens over zijn voorhoofd. "Ik dacht: wat gebeurt er? Je kijkt op de fiets alleen maar voor je, niet links of rechts." Normaal gesproken komt daar ook niks vandaan. Een vriend van zijn Brabantse club De Doortrappers zag het gebeuren. "Een edelhert, riep hij. 'Met gewei en al!' Hij schrok zo, dat hij ook van de fiets viel. Degene daar weer achter had gezien dat het hert zo over me heen sprong. Waarschijnlijk is hij met zijn achterpoot tegen mijn helm aangekomen, want zo'n helm gaat niet zo snel kapot. Het had wel een dodelijke afloop kunnen hebben. Eigenlijk best wel heftig.''

Straatman komt al jaren naar Epe voor de Bossentocht. ,,Het is een soort traditie geworden om hier tussen kerst en oud en nieuw te fietsen." Het parcours is niet alleen mooi, maar ook goed bewegwijzerd. ,,Als ergens een plas ligt, leiden ze je er mooi omheen." Aan zijn ervaring heeft het ook niet gelegen; Straatman ziet jaarlijks aardig wat kilometers onder zijn wielen wegzoeven. "Ik fiets elke dag naar mijn werk: twintig kilometer heen en twintig kilometer terug. In de zomer op de racefiets en in de winter op de mountainbike. En elke zondag fiets ik een toertocht. Bovendien doe ik straks in het voorjaar voor de negentiende keer mee aan de Elfstedentocht op de fiets." Dat moet tot een indrukwekkend aantal kilometers leiden, leert een snelle rekensom. "Dit jaar heb ik al 18.000 kilometer gefietst", zegt hij zonder te blikken of te blozen.

Hij pakt zijn helm er nog maar eens bij. "Het is nu wel weer bewezen dat een helm erg belangrijk is. Zonder helm had ik hier niet meer gezeten. Het was echt een dreun, alsof je tegen een auto botst." Die vergelijking maakt hij niet zomaar: "Ik ben een keer van de fiets gereden door een auto, tussen mijn huis en mijn werk. Die automobilist kwam achter een boom vandaan en had mij niet gezien." Ook toen kwam hij er goed vanaf. "Ik had alleen wat schaafwonden, maar mijn fiets was totalloss." Hij kocht daarna de fiets waarmee hij gisteren naar Epe kwam. "Ik hoop dat het frame nog recht is." Een nieuw voorwiel moet er sowieso in en de derailleur ligt ook aan gruzelementen. Straatman zelf liep slechts een paar kneuzingen op. Geschreven door de Stentor / Floris Brandriet