"Wij zijn nog in overleg met het KNMI over het weer in Kootwijk op 20 augustus. Het resultaat van dat overleg zien jullie die zaterdag wel. Mogen we onze zin niet krijgen dan hebben we in ieder geval voor een dak boven ons hoofd gezorgd tijdens de BBQ."

Dit stond in de uitnodiging voor onze speciale rasterdag op 20 augustus in Kootwijk te lezen.
Wij hebben onze zin gekregen want het was bij uitzondering deze zomer een prachtige dag. De penningmeester zal echter wil schrikken als ze ziet wat deze regeling heeft gekost. Maar dat zonnige dag hebben we in ieder geval mooi meegenomen.

De dagen ervoor had het echter nog flink geregend, waardoor de paden langs het te beveiligen raster niet met de auto te berijden waren. Er zat niets anders op dan de rollen gaas maar handmatig om de 50 meter langs het raster uit te zetten. Geen punt voor deze snoeiploeg.

We hadden inderdaad een snoeiploeg nodig. Op sommige plaatsen was het raster amper te zien onder het struweel. Met ons nieuwe eigen materieel verliep dat snoeien echter gesmeerd.

Het uitollen en het knopen van het manchetgaas kon al snel opgepakt worden.

Na de koffiepauze vertrok een ploegje naar de werkschuur van SBB om voorbereidingen te treffen voor de jaarlijkse BBQ. Enige tijd na hun vertrek ontstond bij de achterblijvers, die gestaag verder gingen met de klus, wat onduidelijkheid over of er voldoende voorbereiders naar de werkschuur waren afgereisd. Dus ging nog maar een ploegje op weg, zodat we uiteindelijk met ruim 10 personen in en rond de werkschuur alles klaar konden zetten .

Dat was nu zo gepiept, waardoor die groep zich mentaal kon voorbereiden op de aanslag op hun lijn.
Rond half een was iedereen gearriveerd. Iedereen? Nee, om de spanning nog wat op te voeren liet de cateraar helaas nog even op zich wachten. Er ging dan ook een gejuich op toen de bestelbus van Ter Weele arriveerde.

De spullen werden snel uitgeladen, er waren handen genoeg. Ook om het vuur aan te steken. Twee man bleek niet voldoende om de BBQ aan te steken. Uiteindelijk lukte het na een minuut of 10 door de inzet van een man of zeven.

Wie nu dacht dat we aan konden vallen op de heerlijk e salades en malse stukjes vlees heeft het mis. Onze Henk wilde het bal openen met een speech.

Daarbij liet hij ook de nieuwe aanwinsten van onze uitrusting zien. Ook dit keer ruimhartig gesponsord door ons lid Andy van Ommeren . Dat leverde een warm applaus op.

Ondanks dat de rasterachtigen nu toch wel stonden (of beter gezegd zaten) te popelen om wat op het vuur te leggen bleef iedereen toch aandachtig luisteren naar Henk

Daarbij dreigde de grote bakpan, waar het vuur al onder aan was gestoken, droog te koken. Terwijl Henk zijn verhaal afrondde zorgden Helene en Margriet dat het niet fout liep met de pan door er al vlees in te bakken.

Henk liet zich daardoor niet van de wijs brengen en ronde zijn verhaal af.
Toen kon het vlees op het vuur en de salades op het bord.

Het eerste tijd, hooguit een half uur hadden de meeste de aandacht bij het eten, doch toen het maagje al wat gevuld raakte was het tijd om nog een beetje dooretend de laatste nieuwtjes uit te wisselen.

Van al dat gepraat krijg je toch weer wat trek. Dus maar weer naar de gevulde tafels in de werkschuur om nog wat lekkers te halen. Op die tafels stond ook het drinken. Een van de rasteraars vond de wijn in die speciale fles erg lekker. Hij hield waarschijnlijk van volle zoetere wijn, want de in die fles zittende port ging zo snel op.

Uiteindelijk was iedereen voldaan en ook wat rozig door de vele zonneschijn, hetgeen we een beetje ontwend waren. Voordat men huiswaarts keerden werden de spullen weer netjes opgeruimd. Daarbij kwamen de klimcapaciteiten van sommige rasteraars goed van pas.

Rond drie uur dunde het gezelschap aardig uit. De laatste trokken zich terug op een lokaal terrasje om nog een lekkere ijscoup met aardbeien te nuttigen. Tegen half vijf keerde de rust weer terug in Kootwijk.
Hopelijk zijn volgend jaar weer van zulke goede afspraken met het KNMI te maken.